Proste ćwiczenie po grze: wspólnie analizujcie kolory na planszy, uzasadniajcie wybór słowa i zamieniajcie się rolami bez presji czasu
Najprościej ćwiczyć wyjaśnianie wyboru słowa po zakończonej partii: odtwórzcie planszę, wybierzcie jeden wcześniejszy ruch i na zmianę uzasadniajcie, dlaczego dane słowo pasowało do znanych wskazówek. Nie włączajcie stopera. W Worduelu tura w pokoju znajomych trwa 45 sekund, a gra nie ma czatu, więc spokojne omawianie ruchów najlepiej zostawić na osobną rozmowę
Na czym polega ćwiczenie
Nie chodzi o odgadnięcie hasła za wszelką cenę. Jedna osoba broni wyboru kandydata, wskazując, które litery i pozycje zgadzały się z dotychczasowymi wynikami, a druga sprawdza, czy uzasadnienie wynika z planszy. Potem zamieniacie się rolami. Dzięki temu rozmowa skupia się na konkretnych przesłankach, a nie na stwierdzeniu, że słowo po prostu „brzmi dobrze”
Przygotujcie krótką rundę
Wybierzcie planszę
Weźcie ukończoną partię albo przepiszcie kilka kolejnych prób na kartkę. Jedno z was może zasłonić późniejsze wiersze, żeby nie podpowiadały, co wydarzyło się dalej
Ustalcie punkt rozmowy
Zatrzymajcie się po wybranym ruchu i odczytajcie dotychczasowe kolory. Zielone pola pokazują trafioną literę na właściwym miejscu, a szare mówią, że nie ma tam wolnej kopii tej litery
Uzasadnijcie kandydata
Pierwsza osoba wyjaśnia, które potwierdzone pozycje zachowuje wybrane słowo i jakie niewiadome pozwala sprawdzić. Niech oddzieli to, co wynika z kolorów, od własnego przypuszczenia
Zamieńcie się rolami
Druga osoba proponuje inne wyjaśnienie albo wskazuje, co można było sprawdzić tym ruchem. Po krótkiej rozmowie przejdźcie do kolejnego wiersza i pozwólcie jej jako pierwszej bronić następnego wyboru
Przykład: dlaczego pójść pasuje
Po próbie objąć zielone są litery j na trzeciej pozycji i ć na piątej. Wzór można więc zapisać jako _ _ j _ ć. Słowo pójść zachowuje oba potwierdzone miejsca, a jednocześnie pozwala sprawdzić pozostałe litery. To uzasadnienie nie mówi, że pójść na pewno jest hasłem; pokazuje, dlaczego może być użytecznym kandydatem na tym etapie
Plansza do wspólnego omówienia
Mówcie o dowodach, nie tylko o przeczuciach
Przydatne uzasadnienie ma trzy części: wskazuje, co już wiadomo, tłumaczy, jak kandydat pasuje do tych danych, i nazywa to, co nadal pozostaje niewiadome. Możecie dopytać: „Która pozycja to potwierdza?”, „Co ten ruch sprawdza?” albo „Czy szara litera została już wykluczona?”. Takie pytania pomagają znaleźć błąd w rozumowaniu bez oceniania drugiej osoby
Słowa do dodatkowej rozmowy
- wejść
- Dostać się do środka albo wspiąć się na coś
- Proszę wejść do środka
- nawyk
- Coś, co robi się stale, bez zastanowienia
- Mycie zębów to dobry nawyk
- ukryć
- Schować coś, żeby nikt tego nie znalazł, albo nie okazać uczuć
- Nie potrafiła ukryć radości
Dwie wersje uzasadnienia
Samo przeczucie
„Wybrałem pójść, bo wydaje mi się podobne do hasła”
Wyjaśnienie oparte na planszy
„Po objąć trzecia i piąta litera są zielone. pójść zachowuje te pozycje, a pozostałe pozwala sprawdzić”
Możecie też po partii wrócić do znaczeń słów. Worduel pokazuje po grze część mowy, znaczenie i dwa przykłady zdań. Wybierzcie jedno nowe lub niepewne słowo i ułóżcie własne zdanie, a potem wyjaśnijcie, które znaczenie do niego pasuje
Jak utrzymać ćwiczenie w ruchu
- Ustalcie, że każda osoba najpierw podaje jeden powód, a dopiero potem rozwija wyjaśnienie
- Pozwólcie drugiej osobie zaproponować alternatywnego kandydata i porównajcie, co oba słowa sprawdzają
- Jeśli nie zgadzacie się co do ruchu, wróćcie do konkretnych zielonych i szarych pól zamiast rozstrzygać na wyczucie
Po próbie objąć dlaczego pójść jest sensownym kandydatem?
Pokaż odpowiedź
Poprawna jest opcja 1: pójść zachowuje potwierdzone j i ć na właściwych pozycjach, ale nie przesądza, że całe słowo jest hasłem
Pytania o ćwiczenie
Czy trzeba omawiać ruchy podczas gry?
Nie. W pokoju znajomych każda tura trwa 45 sekund, a w grze nie ma czatu. Ćwiczenie wykonajcie po partii albo osobno, na kartce
Co zrobić, jeśli nie pamiętamy kolorów?
Wybierzcie planszę, którą możecie odtworzyć, albo ograniczcie rozmowę do tych prób, których wyniki oboje pamiętacie. Nie dopowiadajcie brakujących wskazówek